من دانش هستم، یک بازیگر
کسی که فکر می کند دیگران مسئول به فنا رفتن آرزوهایش هستند و تا زمان رسیدن به آرزوهایی که هیچ تلاش حقیقی ای برایشان نمی کند مثلا به خیال خودش برای مدتی موقت در یک آرایشگاه مشغول به کار می شود.
دانش از آن دسته آدمهایی است که آدمهای اطرافش و زندگی روزمره شان را پوچ و تهی می بیند و با غرق کردن خودش در فیلم و موسیقی آنها را تحمل می کند.
او از خودباخته به نیازمندان کمک می کند اما پشت این شخصیت خاص از درون خالی، یک ماجرای هیجان انگیز به انتظار شماست.
بازی های فوق العاده و ساختار بی نظیر تله تاتر گونه ی فیلم #مسخره_باز که در ژانر #وهمی و #پلیسی روایت می شود، شما را به فضایی می برد که در کمتر فیلم ایرانی تجربه اش کرده اید. 
تعلیق خوب و داستان تازه و موسیقی مناسب و حتی اسم کمیاب دانش برای شخصیت اصلی فیلم، بی نظیر است.
علاوه بر ساختار دراماتیک فیلم، کارگردان با زیرکی به نقد گفتمان غالب پرداخته، میزانسن و طراحی لباس کیانیان زمانِ شاهی است و به نظر می رسد هر نقدی که وارد می شود به حکومت شاه است اما اشاره به فیلم بیل را بکش که در سال ۲۰۰۳ ساخته شده و هزار دستان که در سال ۶۷ از تلویزیون ایران پخش شد، نشان می دهد زمان فیلم به صورت انتزاعی شاهنشاهی تصویر شده است، ترس کاظم خان هم از این که بفهمند موی زن را کوتاه کرده است بیشتر به دغدغه هایی می خورد که رژیم جمهوري اسلامي مسبب ایجاد آن است و نه رژیم شاه فقید.
در حقیقت بردن فیلم به فضایی سورئال گونه محملی می شود تا کارگردان با این تخطی های عمدی زمانی و ظاهر ساواکی طور رضا کیانیان به این نکته اشاره کند که همان آدمهایی که در زمان شاه زمام امور را بر عهده داشتند، با همان كاراكتر و همان منش، در رژیم فعلی نیز در راس امور هستند.
فیلم، جزو فیلمهای #پایان_ناگهانی است اما از دسته ای که کدگذاری های درست و دقیق، مطابق با پایان حقیقی داستان در آن انجام شده است، نه کدگذاری های غلط و فریبنده و همين امر لذت دوباره ديدن فيلم را زايل نمي كند.
اين فيلم عالي را از دست ندهيد.

#ارغوان_اشترانی
۱۳۹۹/۰۵/۰۴
#همایونغنیزاده #صابرابر #علینصیریان #رضاکیانیان #هدیهتهرانی #علی_مصفا
پي نوشت۱: آخيش! مردم بس كه دلم مي خواست از يك فيلم ايراني تعريف كنم و به مراد دلم نمي رسيدم 😃
پی نوشت۲: این فیلم را در سینما دیده بودم و خیلی خوشم آمده بود اما فیلمی نبود که بشود با یک بار دیدن در مورد آن نقد نوشت و نوشتن در مورد آن موکول شد به الان که در رسانه های خانگی آمده.