فیلم دخترشیطان و مطرب با هم خواهر و برادرند که پدرشان انگیزه ی نشان دادن زن بی حجاب در فیلم ایرانی بوده است. به نظر می رسد که سینمای ایران برای فرار از دست ممیزی های جمهوری اسلامی، تنها راهی که مقابل خود می بیند، کشاندن فیلم به خارج از کشور و ریختن پول به جیب هنرپیشه های خارجی است.
لااقل در سناریوی پیش پاافتاده ی مطرب، نیاز به لوکیشن خارج از کشور دقیقا مورد نیاز فیلمنامه است اما در دختر شیطان، تمام فضا اگر به داخل ایران بیاید هیچ خللی به فیلمنامه وارد نمی شود و فقط دخترک زیبای قصه زیر حجاب اجباری مدفون می شود.
#دختر_شیطان از پس فیلمبرداری در لوکیشن خارجی کشور بیگانه به مدد تکنیک‌های تدوین به خوبی برآمده اما مطرب از این نظر افتضاح است، در خیابان، همه ی مردم توی دوربین زل می زنند و با تعجب بازیگرها را نگاه می کنند!
هر دو داستان کلیشه وار پیش می روند و از همان اول، پایانشان مشخص است، هر دو فیلم در استخدام هنرپیشه صرفه جویی کرده اند و #محمدرضاشریفینیا و #النازشاکردوست در چند نقش بازی می کنند، با این تفاوت که این بار دختر شیطان از پس بهانه تراشی معنایی استفاده از فرد تکراری خوب برآمده است (چون ماهیت شکلی و ماهوی این افراد نزد دختر شیطان یگانه است و احساس دختر شیطان به آنها کاملا همسان است) و تفاوت گریم هم بسیار هنرمندانه است اما تکرار شاکردوست در نقش دختر و مادر در مطرب هیچ کارکرد معنایی ای ندارد (چون قرار نیست احساس مطرب به زن و دخترش کاملا همسان باشد، اصلا استغفر الله!!🤭) گریمور هم که کلا هیچ زحمتی نکشیده و تمام تفاوت این مادر و دختر یک لا چادر است!
من که اصلا نفهمیدم #حمیدفرخنژاد چرا این قدر خنگ است و نصف فیلم به این می گذرد که دختر شیطان به او حالی کند که فقط اوست که قادر است دختر را ببیند و مدام هم این موضوع را از یاد می برد.
همان طور که پرستار مرد گرفتن نازان برای پسر چهار ساله اش آن قدر بدون منطق است که عین یک میخ طویله از قاب مطرب بیرون زده است.
مطرب که به لحاظ داشتن شوخیهای جنسی و کاباره ای از دختر شیطان سخیف تر است، اما به صورت شعاری و گل درشت هم حکومت ایران را به دلیل برخورد وحشیانه با هنرمندان چه در اوان آغاز کار و چه در اکنون به نقد می کشد و هم فرهنگ غلط ایرانی سرزنش کردن ازدواج پسر مجرد با مادری تنها را تقبیح میکند، اما بعید است مخاطبان عام این فیلم جزو دسته ای باشند که همین اندک را هم از آن آموخته باشند!
در نهایت بسیار خرسندم که وقت و هزینه ای برای دیدن این فیلم ها بر پرده سینما صرف نکردم.