هنوز نگفتمت که چرا هر روز می آیم اینجا و یک کامنت می گذارم؟

کامنتهایی که شاید هرگز نخوانیشان؟

شاید آزاد که شدی اینستاگرام از مد افتاده باشد، شاید فیلتر کنند این برنامه را از همه چیز ترسان خدانترس...

اما این یک تلاش کوچک است گکه بدانی یادت و آیین قهرمانی ات، این بیرون، در هوای زندانگون وطنت زنده است، یک دیوانگی محض است می دانم، اما ما دیوانه هاییم که وطن را وطن خواهم کرد...

رویایم، رویای تو رویای میلیونها زن است و اگر رویاهایمان به هم گره بخورد آزادی بر آسمان ایران خواهد بارید... صبور باش رویایم

چهارشنبه 07/06/1397